Fysiotherapie

Afgelopen week heb ik een promotiefilmpje opgenomen voor een green screen, hoe leuk is dat! Lastig ook wel, want je wilt zoveel zeggen, maar tegen een camera aanpraten is wel heel anders dan tegen een persoon. Je begint dan te praten en wordt plots heel zelfbewust waardoor je de volgende zin die je zou zeggen ineens kwijt bent. Toch is het enigszins gelukt, wellicht dat ik het filmpje ook nog eens op de website plaats na de promotie.
Ik heb wat research gedaan; wat is commercieel gezien eigenlijk handig om te zeggen?  Zodoende had ik een leidraad. De drie vragen die ik besloot te beantwoorden waren:

1. Wie ben je?
2. Wat doe je?
3. Waarom moeten mensen voor jou kiezen en niet voor een ander?

Deze vragen heb ik superkort proberen te beantwoorden in een filmpje van een minuut. Mede door het maken van dit filmpje kreeg ik inspiratie om eens te schrijven over mijn ervaring van de fysiotherapie, met name de eerstelijns fysiotherapie. Want fysiotherapie is een beetje mijn “kiezen voor een ander“. Een concurrent zou je kunnen zeggen. Ik ga in deze blog dus ook een beetje negatief schrijven over de denkwijze van mijn concurrent. Ik ben zelf fysiotherapeut, maar niet meer geregistreerd in het register, ik gebruik uiteraard veel kennis van de opleiding, maar daarnaast is het voor mij eerlijk gezegd ook een klantentrekker, dat ik professioneel ben en dat ik waarschijnlijk geen gekke dingen doe. Veel van de handelingen en denkwijze van moderne fysiotherapie heb ik overboord gegooid.

Om dit verder toe te lichten wil ik je eerst meenemen in een gesprek met een cliënt over de oorsprong/oorzaak van kwalen en ziekten. Deze cliënt was er van overtuigd dat ziektes ontstaan door emotionele of psychologische schade dat niet opgeruimd is. Een man die na een traumatisch verlies van zijn zoon teelbalkanker ontwikkeld. Of een vrouw die jaren na een abortus borstkanker krijgt. Je snapt wat ik bedoel. Wat ik hier zelf van vind weet ik nog niet precies, maar het klinkt wel logisch dat hier verband tussen zit. Ik zei toen: maar als dit echt zo is, waarom doen ze in de wetenschap HIER geen onderzoeken naar dan? Mijn gesprekspartner zei toen: volg het geld. En ik besefte me dat onderzoekers natuurlijk ook betaald moeten worden, en dat de farmaceutische wereld stinkend rijk is. Tot zover mijn vertrouwen in de wetenschap?

Maar goed, ik zou het over fysiotherapie hebben. Ik heb in mijn filmpje het volgende genoemd over fysiotherapie:

Veel fysiotherapeuten zeggen dat lichamelijke klachten ontstaan uit een verkeerde houding, een scheefstand van het lichaam of een gebrek aan spierkracht. In werkelijkheid zijn deze dingen maar zelden de oorzaak van de pijn. Toch wordt op basis van deze diagnostiek een behandeltraject ingezet, en wanneer verbetering uitblijft wordt deze voortgezet onder het mom van onderhoud.

Mensen worden jarenlang iedere week behandeld zonder echt vooruit te gaan. Dan moet ik je eerlijkheidswijze nog iets vertellen: de meeste lichamelijke klachten gaan vanzelf over, zonder dat er therapie voor nodig is. De eer waar de fysiotherapeut (en ik ook) voor opstrijkt moet wellicht veel vaker gaan naar moeder natuur?

Er zitten altijd nuances in zo’n verhaal, want een verkeerde houding kan zeker bijdragen aan klachten, en als je een slapjanus bent die nooit sport dan helpt dat ook zeker niet mee, no offense 🙂
Maar de kern van het probleem wordt in de fysiotherapie vaak (niet altijd) zo enorm gemist. Namelijk dat de pijn afkomstig is uit spierspanning, die weer afkomstig is uit psychologische spanning waar we ons allen onder bevinden. Bijvoorbeeld in de tijd rondom life events: een verhuizing, een scheiding of huwelijk, een geboorte of sterfgeval. Maar ook simpelweg niet helemaal tevreden zijn met de gang van zaken in jouw leven, het pleasen van anderen of het schuldig voelen over bepaalde zaken. Dit zijn oorzaken van spierspanning die vaak verstopt zitten onder het oppervlak zonder dat men het zelf doorheeft.

Een moderne fysiotherapeut doet een goede check, een screening, of er geen ziekmakende processen spelen, dat is echt top! Zo weet je meteen of je je zorgen moet maken of niet.
De fysiotherapeut legt daarna de oorzaak van de klachten vaak niet per se in spierspanning. En als hij dat wel doet, heeft hij geen idee hoe je dit kan reduceren anders dan het dom masseren of een naaldje erin steken. Een fysiotherapeut is tegenwoordig trouwens vaak te trots om te masseren. Dat deed de onwetende oerfysiotherapeut vroeger. Terwijl dit vaak wel de beste symptoombestrijding is tegen spierspanning, wat mijns inziens dus de grote boosdoener is. Die trots is trouwens een groot probleem, ook onder andere zorgsectoren.

Maar goed, volgens mij heb ik de concurrent nu wel genoeg naar beneden gehaald. Ach, weet je, ik wil gewoon dat mensen goed geholpen worden. Als dat al gebeurde en mensen liepen allen gezond bij de fysiotherapeut weg, dan hoorde je mij niet praten. Dan had ik waarschijnlijk lekker in loondienst m’n fysiotherapie carrière uitgeleefd. Helaas is dat niet het geval…
Als je alsnog graag bij de fysiotherapeut op een skippybal wil gaan zitten dan zijn we natuurlijk even goede vrienden.

Tot slot, als iemand met een hoge status je iets overtuigend vertelt, dan geloof je het al snel. In onderstaand filmpje betreft het een vader, die biologisch gezien veel autoriteit heeft in het leven van een zoon. Wij Nederlanders hebben van oorsprong ook zo’n autoriteitssyndroom met de dokter (lees: fysiotherapeut) en de dominee. We geloven alles wat ze zeggen, zonder het zelf te toetsen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *